Τα Παιδεία Παίζει!!!


Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2011

Η Γλώσσα Μου!



Ο ΦΑΚΗΣ

Εμπρός, ένα δυο, προσοχή!

Εμένα με λένε Φακή.

Κορμί κορδωμένο,
μουστάκι στριμμένο,
γαλόνια χρυσά και σπαθί.

Η σάλπιγγα τάρα τατά.

σπαθί και ντουφέκι χτυπά,

μπαμ μπουμ το κανόνι,
μπουμ μπαμ το τρομπόνι.
Ποιός βγαίνει σε μένα μπροστά;

Γυρεύω παντού τον εχτρό.

Κι ας είν' αντρειωμένοι σωρό,

γιγάντοι και δράκοι,
θεριά με φαρμάκι,
καπνός μόλις πρόβαλα εγώ.

Μονάχα ξαφνιάζομαι, οχού!

τρομάζω απ' τους ίσκιους, χουχού!

Ένα φύσημα αγέρα,
κι ας είναι και ημέρα,
μου παίρνει κι αντρεία και νου

(Βασίλης Ρώτας)


Η ΣΑΚΑΡΑΚΑ

Γκραν και γκρουν και τρίκι τράκα...
Δες, περνάει μια σακαράκα!

Αγωνίζεται, μπαμ μπουμ
παλιοσίδερα χτυπούν.

Τρίκι τρακ στην ανηφόρα,
προσπαθεί να πάρει φόρα.

Πουφ πουφ πουφ μέσα στη σκόνη,
ξεφυσάει και ξεφουσκώνει.

Τρίκι τρακ και γκραν και γκρουν,
ουφ, τα λάστιχα βογκούν.

Ξάφνου παφ! έχουνε σκάσει
κι έχει η γειτονιά ησυχάσει

(Ρένας Καρθαίου)



ΤΑ ΔΕΛΦΙΝΙΑ

Tα δελφίνια στο χαρτί
του νερού χαρταετοί.
Όλο πήδους και ναζάκια
χρυσοφτέρουγα ναυτάκια
παίζουν και ασφυκτιούν
έξω στη ζωή να βγουν
με φωνές και με τραγούδια
με σημαίες και λουλούδια.

(Β.Αναγνωστόπουλος)


Ο ΠΑΠΠΟΥΣ

Ο παππούλης σαν κοπέλι*
κάθε μέρα πάει στ΄ αμπέλι.

Το σκαλίζει, το ποτίζει
και το διπλοκαθαρίζει.

Και το Μάη με τους ανθούς
κορφοκόβει τους βλαστούς.

Κι ως να διπλοξεφυλλίσει,
η αγουρίδα* έχει γυαλίσει.

Τώρα φέρνει στο μαντίλι
κόκκινο γλυκό σταφύλι.

Τώρα κάθεται δραγάτης*
ο παππούς ανοιχτομάτης

και του πάμε το φαΐ του
και μας δίνει την ευχή του

μας φιλεύει* και σταφύλια
σε καλάθια, σε μαντίλια.

(Βασίλης Ρώτας)



Αυτά είναι μερικά ποιήματα που θυμόμουν από το δημοτικό
κι έψαξα και τα βρήκα μιας κι έμαθα πως τα βιβλία αλλάξανε δυστυχώς :(
Αξίζει να τα διαβάσουν και οι νέες γενιές!!!
Ελπίζω να σας ζεστάνουν την καρδιά όπως ζέσταναν την δική μου!!!

10 σχόλια:

Σταυρούλα Σανίδα είπε...

Αχ, τι μου θύμισες! Η σακαράκα ήταν επίσης ένα από τα αγαπημένα μου:-)

stolenblood είπε...

ο φακής! χαχαχαχα θυμάμαι ακόμα το ρυθμό με τον οποίο τον λέγαμε! και αυτή η σακαράκα....γιατί σκάει στο τέλος? πάντα μου την έσπαγε που έσκαγε στο τέλος! :)

Selena είπε...

Σταυρούλα Σανίδα κι εμένα!!!Και ο φακής!!!Μήπως θυμάσαι ένα μικρό ποιηματάκι με ένα κοριτσάκι που είχε ένα πουλάκι μέσα σε ένα κλουβί?Αν το θυμάσαι γράψ'το μου σε παρακαλώ!!!Το είχα μάθει από έξω και το έλεγα μέχρι πριν μερικά χρόνια αλλά τώρα που προσπαθώ να το θυμηθώ δε μπορώ με τίποτα... :(

Χάρηκα!!! :)

Selena είπε...

Stolenblood φίλε μου πόσο καιρό έχουμε να τα πούμε?!?! Χαίρομαι που σε ξαναβρήκα!!!

Χιχι κι εγώ θυμάμαι το ρυθμό τους :Ρ Το σιγομουρμούριζα καθώς έκανα την ανάρτηση :D

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΟΜΟΡΦΗ Η ΣΑΚΑΡΑΚΑ.ΤΗΝ ΕΙΧΑΜΕ ΜΑΘΕΙ ΑΠ ΕΞΩ:))
ΑΡΓΩ ΛΙΓΑΚΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΩ ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΕΡΘΩ ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ.
ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ.ΕΙΧΕΣ ΚΑΙΡΟ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙΣ.

Selena είπε...

Σκρουτζάκο μουυυυυυυ :) Καλή εβδομάδα και σε σένα γλυκέ μου :)

Αυτά τα ποιηματάκια μεγάλωσαν πολλές γενιές και όλοι νομίζω τα θυμόμαστε με αγάπη!!! :)

Πίστεψέ με αν ήταν να έχω παράπονο από κάποιον εσύ θα ήσουν ο τελευταίος που θα μπορούσα!!!Είσαι ο μόνος που ακόμα κι όταν απουσίαζα περνούσες και με χαιρετούσες και σε ευχαριστώ γι' αυτό!!!

Επέστρεψα Σκρουτζάκο μου!Μου λείψατε πολύ όλοι από την μπλογκογειτονιά!!!

Φιλάκια πολλά!!!

Margo είπε...

Κοίτα να δεις που θυμάμαι το τσιριτρό.. το έκανα και εγώ :-)))

Και η φωτογραφία από το βιβλίο είναι από το δικό σου; Άργησαν να τα αλλάξουν φαίνεται τώρα είναι αγνώριστα και πολύ βαρετά:-(

Καλή σου νύχτα Σελενάκι μου

Selena είπε...

Margo μου η πρώτη φωτογραφία είναι το εξώφυλλο του βιβλίου μας.Η τελευταία ήταν το εξώφυλλο του αναγνωστικού σας και απλά υπήρχε ως μάθημα στο δικό μας αυτό ακριβώς το απόσπασμα.

Εγώ λυπήθηκα που τα αλλάξαν!Αυτά πιστεύω ήταν ωραία βιβλία!Άλλα είχαν το πρόβλημα βλ.μαθηματικά,ιστορία κτλ.

Τι να κάνουμε?Στο βωμό του εκσυχρονισμού πέφτουν πολλά πράγμα...!

Φιλάκια πολλά!

Ανώνυμος είπε...

po po aftos o fakis!ine to agaphmeno mu ke mono auto thimame!to telos to ixa xesasei alla xaris esena tora to thimithika!!!:-)

Selena είπε...

Ανώνυμε χαίρομαι πολύ που σε βοήθησα να το θυμηθείς και να νοσταλγήσεις κι εσύ λίγο μαζί μου :)