Τα Παιδεία Παίζει!!!


Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2009

Η Φεγγαρένια

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα κοριτσάκι, που ζούσε με την μαμά και τον μπαμπά της σε ένα σπιτάκι, δίπλα στην θάλασσα.
Το κοριτσάκι, κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί, ζητούσε από την μαμά της, να την αφήσει, να χαζέψει για λίγο το φεγγάρι, που καθρεφτιζότανε στα γαλήνια νερά της θάλασσας.

Έτσι και εκείνο το βράδυ, το κοριτσάκι, καληνύχτισε το φεγγάρι και ξάπλωσε στο κρεβατάκι της.
Ενώ κοιμότανε, είδε ένα πολύ παράξενο όνειρο. Το φεγγαράκι, είχε αφήσει τον έναστρο ουρανό και πήγε να δει από κοντά το κοριτσάκι, που κοιμότανε γλυκά στο κρεβατάκι του.
«Γεια σου κοριτσάκι. Σε βλέπω κάθε βράδυ που με χαιρετάς πριν κοιμηθείς. Απόψε, αποφάσισα να έρθω να σε δω από κοντά ».
Το κοριτσάκι σάστισε, αλλά ήτανε και πολύ χαρούμενο.
«Έχω μια ιδέα, θέλεις να σε πάω μια βόλτα ψηλά στον ουρανό?», της είπε το φεγγαράκι.
«Ναι, το θέλω πολύ», είπε χαρούμενα το κοριτσάκι.
«Κρατήσου γερά από πάνω μου και ετοιμάσου να σου δείξω τον δικό μου κόσμο», είπε χαμογελώντας το φεγγαράκι.

Πράγματι, σε λίγο, το κοριτσάκι είχε ανέβει στην πλάτη του φεγγαριού και μαζί ταξιδεύανε στα σύννεφα.
«Αλήθεια, πως σε λένε?» ρώτησε το φεγγαράκι. Όμως το κοριτσάκι, ήτανε τόσο ενθουσιασμένο, που κοιτούσε γύρω της, χωρίς να μιλάει.
«Εντάξει, για απόψε, λοιπόν, θα είσαι η…φεγγαρένια» και γέλασαν και οι δύο με την ψυχή τους.
« Που πάμε τώρα?» ρώτησε το κοριτσάκι.
«Στα σύννεφα, να μόλις φτάσαμε».

Η φεγγαρένια, τότε, πήδησε από την πλάτη του και έτρεξε πάνω στα σύννεφα. Χοροπηδούσε με την ψυχή της και γελούσε.
« Είναι τόσο όμορφα εδώ πέρα, και τα σύννεφα είναι τόσο μαλακά σαν βαμβάκι», είπε η φεγγαρένια.
«Έλα, ανέβα πάλι να φύγουμε, έχουμε και σε άλλα μέρη να πάμε».
«Ναι, ναι, πάμε», φώναξε η φεγγαρένια.
«Ετοιμάσου να δεις όλα τα αστέρια του ουρανού», είπε το φεγγαράκι και της χαμογέλασε.
Η φεγγαρένια, έμεινε με το στόμα ανοιχτό. Μπροστά στα μάτια της, κείτονταν δεκάδες λαμπερά αστέρια. Ποτέ άλλοτε δεν είχε ξαναδεί τόσα πολλά μαζί. Ήθελε να τα μετρήσει, μα ζαλιζότανε από το λαμπερό φως των αστεριών.

«Είναι τόσα πολλά, αλλά που κρύβονται κάθε βράδυ τόσα αστέρια?», ρώτησε το κοριτσάκι.
«Υπάρχουν πάντα στον ουρανό, φεγγαρένια, απλώς μερικές φορές τα κρύβουνε τα σύννεφα, για αυτό δεν τα βλέπεις όλα. Άλλωστε είμαστε τόσο κοντά τώρα. Περίμενε λίγο», είπε το φεγγαράκι.

Τότε, το φεγγαράκι, άπλωσε το χέρι του και τράβηξε ένα αστέρι μικρό αλλά τόσο φωτεινό όπως όλα τα άλλα.
«Αυτό το αστέρι στο χαρίζω, είναι δικό σου φεγγαρένια. Το βράδυ πριν κοιμηθείς να το έχεις κάτω από το μαξιλάρι σου και να θυμάσαι, ότι θα είναι εκεί μαζί σου και δεν θα φοβάσαι τίποτα πια. Όμως να το φυλάξεις καλά», είπε το φεγγαράκι.

«Θα το φυλάξω στο μπαουλάκι μου, και θα το κλειδώσω με το κλειδάκι του.
Δεν θα το χάσω ποτέ», είπε η φεγγαρένια με δάκρυα χαράς στα ματάκια της.
«Ανέβα στην πλάτη μου, έχουμε να δούμε και κάτι άλλο», είπε το φεγγαράκι.

Η φεγγαρένια, ανέβηκε στην πλάτη του, βάζοντας το αστέρι που της χάρισε, βαθιά μέσα στην τσεπούλα της.
Πράγματι, αμέσως μετά, φτάσανε σε μια μεγάλη πόρτα με ψηλά ξύλινα κάγκελα. Πίσω από τα κάγκελα όμως η φεγγαρένια, διέκρινε πλήθος από πολύχρωμα λουλούδια, όλων των χρωμάτων.
«Τι είναι εδώ?» ρώτησε η φεγγαρένια.
«Εδώ είναι ο κήπος του ουρανού. Μέσα στον κήπο, θα βρεις πολύχρωμα και μοσχομυριστά λουλούδια».
«Είναι απίστευτο! Μπορώ να τα δω από κοντά?», ρώτησε η μικρή φεγγαρένια και πριν προλάβει να της απαντήσει το φεγγαράκι, η μικρή βρισκόταν ήδη μέσα στον τεράστιο κήπο.
«Είναι όλα τόσα όμορφα, και μυρίζουνε τόσο ωραία. Αλλά, φεγγαράκι, ποιος τα ποτίζει όλα αυτά τα λουλούδια?» είπε με απορία η φεγγαρένια.
« Μα φυσικά τα σύννεφα. Μια φορά την ημέρα, τα σύννεφα μαζεύονται πάνω από τον κήπο και ρίχνουνε βροχή, ώστε τα λουλούδια μας, να παραμείνουνε για πάντα δροσερά και φρέσκα».

Η φεγγαρένια, έτρεξε ανάμεσα στα λουλούδια, χώνοντας την μυτούλα της ανάμεσα στα πέταλα τους. Άρχισε να στριφογυρνάει χαρούμενα γύρω τους και να ανασαίνει δυνατά, προσπαθώντας να φυλακίσει, όσο περισσότερο μπορούσε μέσα της, από την ευωδιά των λουλουδιών.
«Αν θέλεις, μπορείς να κόψεις ένα λουλούδι, όμως πρόσεχε να διαλέξεις ένα χωρίς αγκάθια», της είπε το φεγγαράκι.

Η μικρή φεγγαρένια, έκοψε ένα λουλουδάκι, που μύριζε υπέροχα και είχε τα χρώματα του ουράνιου τόξου πάνω του. Έμεινε να το κοιτάζει έκθαμβη και το έχωσε και αυτό στην τσεπούλα της.
«Είναι ώρα να φύγουμε», της είπε το φεγγαράκι.

Με γοργά βήματα, η φεγγαρένια ανέβηκε για άλλη μια φορά στην πλάτη του φεγγαριού και έγειρε πάνω του. Ήταν τόσο κουρασμένη, αλλά συνάμα πολύ ευτυχισμένη. Δεν έβλεπε την ώρα, να γυρίσει στο σπίτι της και να εξιστορήσει την ωραία περιπέτεια της στην μαμά της. Όμως, τώρα που το καλοσκεφτότανε, θα την πίστευε η μαμά της?
Με όλες αυτές τις σκέψεις να περνάνε στο κεφαλάκι της και η μικρή φεγγαρένια να χαζεύει από ψηλά τα σπίτια που ξεπρόβαλαν κάτω από τα πόδια της, την θάλασσα που χάιδευε απαλά τις δαντελένιες ακτές του νησιού της, έφτασαν και πάλι στο δωμάτιο της.

«Καληνύχτα και όνειρα γλυκά, να θυμάσαι ότι θα είσαι για πάντα η καλύτερη μου φίλη», είπε το φεγγαράκι.
« Θα σε ξαναδώ ποτέ?» ρώτησε η φεγγαρένια.
« Θα προσπαθήσω, αλλά να ξέρεις πως εγώ θα σε βλέπω και θα σε καληνυχτίζω τα βράδια πριν κοιμηθείς».

Το κοριτσάκι, άνοιξε το μπαουλάκι της και έβαλε το αστεράκι μέσα. Τότε του ψιθύρισε. «Δεν θα σε αφήσω ποτέ μου».

Ύστερα, ξάπλωσε και έγειρε να κοιμηθεί. Θυμήθηκε όμως το λουλούδι που είχε βάλει μέσα στην τσεπούλα της πιζάμας της. Το έβγαλε και το κράτησε στα χεράκια της, μέχρι που και η ίδια αποκοιμήθηκε γλυκά, μέχρι που ο ήλιος σηκώθηκε ψηλά στον ουρανό και φώτισε το δωμάτιο του μικρού κοριτσιού.

«Καλημέρα Ελενίτσα, ξύπνα αγάπη μου, είναι ώρα να ετοιμαστείς, να πας σχολείο», άκουσε την φωνή της μαμά της.

Η μικρή Ελενίτσα, έτριψε τα μάτια της και αγκάλιασε την μαμά της χαρούμενα.

«Τι έγινε και είσαι τόσο χαρούμενη, είδες μήπως κανένα όμορφο όνειρο?», είπε χαμογελώντας η μαμά της.
« Μαμά μου, εχθές το βράδυ ήρθε το φεγγαράκι και με πήγε βόλτα…», βιάστηκε να πει η μικρή Ελενίτσα.
« Ναι αγάπη μου, έλα να πιεις το γάλα σου τώρα», είπε η μαμά χασκογελώντας από την ιστορία της κορούλας της.

Η μικρή Ελενίτσα, σηκώθηκε από το κρεβάτι και έτρεξε να ακολουθήσει την μαμά της. Τότε έγινε κάτι που την συγκλόνισε. Στο πάτωμα κάτω, βρισκότανε το λουλούδι που κρατούσε το βράδυ στα χεράκια της.
Η Ελενίτσα χαμογέλασε ευτυχισμένη και έτρεξε γρήγορα να ετοιμαστεί για το σχολείο της, τόσο χαρούμενη όσο ποτέ άλλοτε.

Το παραμυθάκι αυτό το ανακάλυψα στο μπλογκ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ .Είναι γραμμένο από την Χριστίνα Ιωαννίδου η οποία το έχει δημοσιεύσει στη σελίδα stixoi.info

22 σχόλια:

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ.ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΟ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ.ΜΑΓΙΚΟ.

Selena είπε...

Καλό μήνα γλυκιέ μου Σκρουτζάκο :)
Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε :)
Είναι γραμμένο για μένα βλέπεις :)
Σελένα=Φεγγαρένια :)

Φιλιά πολλά καλέ μου.Να είναι πάντα καλά και να χαμογελάς :)

next_day είπε...

τί όμορφο....
πραγματικό παραμύθι...πολύ όμορφο για να είναι αληθινό, αλλά και πολύ τρυφερό και δεν μπορεί να είναι ψέμα...
τέλειο!
Φιλί γλυκό!

Selena είπε...

next_day μου

έτσι δεν πάει?Όλα τα πολύ όμορφα στη ζωή λέμε πως είναι σαν παραμύθι.
Χαίρομαι που σου άρεσε :)

Φιλιά φεγγαρόσκονης :)

Selena είπε...

Στο σχόλιο που άφησα στον ΣΚΡΟΥΤΖΑΚΟ,
όταν είπα πως το παραμυθάκι αυτό έχει γραφτεί για μένα δεν το εννοούσα κυριολεκτικά...
Λόγω τίτλου το είπα :)

venthesikymi είπε...

Δεν θα υπήρχε παραμύθι να σε αντιπροσωπεύει καλύτερα...
Καλημέρα Φεγγαρένια...

Selena είπε...

venthesikymi μου

Καλημέρα :)
Ναι νομίζω ότι δεν υπάρχει :)
Φιλιά!

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΠΕΡΑΣΑ ΝΑ ΑΦΗΣΩ ΜΙΑ ΖΕΣΤΗ ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ.ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ.

Selena είπε...

Σκρουτζάκο μου

δε με ξεχνάς και χαίρομαι πολύ γι'αυτό :)
Πολλά γλυκά φιλάκια καλέ μου να έχεις μία πολύ όμορφη και ζεστή εβδομάδα :)

ΦΩΣ ΙΛΑΡΟΝ είπε...

Αγαπημένη παραμυθένια να είσαι καλά
πάντα χρειάζεται λίγο φαντασία γιατί και εμείς παιδιά είμαστε.
Πως είσαι καλή μου ;

Φωτάκι Ιλαρό .

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΠΕΡΑΣΑ ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΝΑ ΣΟΥ ΕΥΧΗΘΩ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ.

ΦΩΣ ΙΛΑΡΟΝ είπε...

Καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα με το καλό ο καινούριος Χρόνος
καλή μου Παραμυθένια.


ΦΩΣ ΙΛΑΡΟΝ

stolenblood είπε...

μαγικό παραμύθι! η αθωότητα των παιδιών είναι κάτι το μοναδικό...
ο κόσμος θα ήταν καλύτερος αν τον βλέπαμε μέσα από τα μάτια ενός παιδιού...

υ.γ. i m back! ( μετα από μεγαλο χρονικο διαστημα )

υ.γ. καλά χριστούγεννα! τι ζητησες απο τον Άγιο Βασιλη?

Selena είπε...

ΦΩΣ ΙΛΑΡΟΝ

"πάντα χρειάζεται λίγο φαντασία γιατί και εμείς παιδιά είμαστε"
Τα λες όλα με τη φράση αυτή :)

Είμαι καλά και σε ευχαριστώ για το ενδιαφέρον :) Εύχομαι κι εσύ να είσαι πολύ καλά!!!

Καλά Χριστούγεννα να έχουμε όλοι Φως μου και η νέα χρονιά να είναι καλύτερη από αυτήν που πέρασε.

Φιλιά πολλά :)

Selena είπε...

Σκρουτζάκο μου

Καλά Χριστούγεννα γλυκέ μου :)
Χρόνια πολλά και καλά!
Με υγεία και αγάπη για ΟΛΟ τον κόσμο!

Φιλιά πολλά σου στέλνω.

Selena είπε...

stolenblood

όλοι έχουμε ένα μικρό παιδί μέσα μας.
Κάποιοι το σκοτώνουν πιστεύοντας πως έτσι θα γίνουν καλύτεροι ή θα κερδίσουν περισσότερα και κάποιοι άλλοι το αγαπάν και το προσέχουν.Ζούν μαζί του μια ζωή παραμυθένια :)

Καλωσήρθες!
Καλά Χριστούγεννα και καλή Χρονιά να έχουμε :)
Από τον Άγιο Βασίλη δε ζήτησα τίποτα.Πιστεύω σε εκείνον αλλά φέτος δε θέλω κάτι πέρα από υγεία και αγάπη για όλους.Και μια καραμέλα να βρω κάτω από το δέντρο για μένα θα είναι μεγάλη χαρά :)

Φιλιά καλέ μου!

elis.pandora. είπε...

Kαλές γιορτές σου εύχομαι υγεία καί χαρά με όλη μου την αγάπη!!!

Selena είπε...

Σε ευχαριστώ πολύ γλυκιά μου Πανδόρα :)
Σου εύχομαι όλα τα όμορφα του κόσμου να σε βρουν :)
Φιλιά πολλά καλή μου και Καλή Χρονιά αν δε σε δω...

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΕΥΧΟΜΑΙ Η ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ 2010 ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΗ ΜΕ ΥΓΕΙΑ-ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ.

Selena είπε...

SΚΡΟΥΤΖΑΚΟ μου

Μακάρι το 2010 να είναι καλύτερη χρονιά για όλους μας :)

Σε ευχαριστώ που με σκέφτεσαι πάντα :) Φιλιά πολλά

IonnKorr είπε...

Selena

Στο προφίλ σου γράφεις Θεσλονίκη αντί για Θεσσαλονίκη. Διόρθωσέ του.

IonnKorr ένας αναγνώστης παραμυθιών χα.. χα..

Selena είπε...

InnKorr

Ωπ!!!Σ'ευχαριστώ πολύ!Δεν το είχα προσέξει να σου πω την αλήθεια!

Λοιπόν μια και είσαι αναγνώστης παραμυθιών ελπίζω να σου κρατάω καλή παρέα :)

Χάρηκα!!!