Το παραμύθι των ήχων!!!

Προτεινόμενη Παιδική Ταινία Νο1

Αν και πάντα θα προτείνω και θα προτρέπω τους γονείς να ασχολούνται με τα παιδιά τους εποικοδομητικά (παίζοντας, διαβάζοντας, χορεύοντας, τραγουδώντας, κάνοντας χειροτεχνίες κι ότι άλλο μπορεί να σκεφτεί ο καθένας) αντί να τα αφήνουν να βλέπουν τηλεόραση ή παιδικά DVD, δε θα μπορούσα να μην παραδεχτώ πως υπάρχουν κάποιες παιδικές ταινίες που αξίζουν τον κόπο να τις δουν μαζί!!!

Μία από αυτές είναι το "Bolt" (Μπολτ)!

Ο BOLT δεν είναι ένας συνηθισμένος σκύλος. Είναι ένας σούπερ-σκύλος που ζει μέσα στον κίνδυνο και την ίντριγκα… τουλάχιστον όσο βρίσκεται μπροστά από τις κάμερες. Γιατί ο BOLT είναι ένας τηλεοπτικός αστέρας του Χόλιγουντ! Όταν όμως τον στέλνουν από λάθος στη Νέα Υόρκη, αρχίζει η μεγαλύτερη μέχρι στιγμής περιπέτειά του. Με την ψευδαίσθηση πως οι απίστευτες κινηματογραφικές του δυνάμεις και τα κατορθώματα του είναι αληθινά, θα ξεκινήσει ένα ταξίδι στον πραγματικό κόσμο, για να βρει την αγαπημένη ιδιοκτήτρια και συμπρωταγωνίστρια του, την Πένι. Με συντρόφους στο ταξίδι έναν κατάκοπο, πρώην σπιτόγατο, τον Μίτενς και ένα μανιακό με την τηλεόραση χάμστερ, τον Ρίνο, ο BOLT θα ανακαλύψει πως δεν χρειάζεται τις σούπερ-δυνάμεις του για να είναι ήρωας.

Πάρτε μια μικρή γεύση!!!

 

Όσοι δεν έχετε δει την ταινία, σας προτείνω να την δείτε!!! Θα αρέσει πολύ στα μικρούλια σας αλλά και σε σας τους ίδιους!!!

Καλό είναι να νοικιάσετε την ταινία από κάποιο videoclub αλλά επειδή στις μέρες που ζούμε πολλοί ίσως δεν έχουν την δυνατότητα, μπορείτε αν θέλετε να κατεβάσετε μεταγλωττισμένη την ταινία από εδώ...

Βλέφαρο μου (νανούρισμα)

Εξαγριωμένη!!!

Σε αυτό το μπλογκ μοιράζομαι μαζί σας παραμύθια γνωστών και αγνώστων συγγραφέων, τα οποία αγαπώ! Δεν είναι δικά μου! Δε μου ανήκει κανένα από αυτά και φυσικά, από εμένα είστε ελεύθεροι να αντιγράψετε ότι θέλετε αν θέλετε! Όμως μερικές φορές μοιράζομαι μαζί σας δικές μου, ολόδικες μου, παιδικές αναμνήσεις ή κάποιο κείμενο που μπορεί να εμπνευστώ... Γι' αυτά λοιπόν, θα σας παρακαλούσα, αν κάποια στιγμή θελήσετε να τα αντιγράψετε να ρωτήσετε ή έστω να βάλετε σε μια άκρη μια αναφορά από που τα πήρατε... Το να βλέπεις μια ανάμνηση σου να την σφετερίζεται και να την χρησιμοποιεί κάποιος άλλος σαν δική του είναι επιεικώς απαράδεκτο!!!

Πριν λίγο έπεσα τυχαία σε μια τέτοια περίπτωση και ομολογώ πως είμαι ΕΞΑΓΡΙΩΜΕΝΗ!!!
Όπως είπα και στην ίδια την κοπέλα, αν ήταν μια οποιαδήποτε άλλη ιστορία δε θα με ένοιαζε!!! Αυτό όμως ήταν δικό μου!!! Μόνο δικό μου!!! Το έζησα!!! Είναι μια ανάμνηση ΔΙ ΚΗ ΜΟΥ!!! ΠΟΛΥΤΙΜΗ!!! Κάτι που το μοιράστηκα με έναν άνθρωπο που λάτρευα!!! Δεν ήταν κάτι που έβγαλα από το μυαλό μου...

Ντροπή!!! Μόνο αυτό έχω να πω!!!

Σας ζητώ συγγνώμη που κάνω αυτή την ανάρτηση εδώ! Δε μου αρέσει, αλλά δυστυχώς αυτό που έγινε αφορά αυτό τον χώρο κι εγώ έπρεπε να τα πω γιατί αλλιώς θα έσκαγα...

Το λυπημένο ποντικάκι

Μια φορά, ζούσε ένα ποντικάκι που ήταν πολύ ήσυχο. Όλοι το
έλεγαν Λυπημένο. Δεν είχε φίλους και κανένας δεν του έλεγε
μια καλή κουβέντα, όλοι το πείραζαν. Το σκυλάκι του έλεγε:
- Γιατί έχεις μια τόσο μεγάλη και άσχημη ουρά;

Μια μέρα πήγε να παίξει στο
λιβάδι. Όμως, κανένα από τα
ζωάκια του λιβαδιού δεν ήθελε να παίξει μαζί του.
- Κοίταξε τι άσχημη ουρά έχει! είπε η μέλισσα.
- Τι άσχημο ζώο! μουρμούρισε η πεταλούδα.
- Γιατί δεν πας σπίτι σου!
φώναξε ο σκαντζόχοιρος.
Δεν σε θέλουμε εδώ.

Ακόμη και τα μικρά πουλιά γελούσαν καθώς έβλεπαν το ποντικάκι. Κρυμμένα στις φυλλωσιές των δέντρων, τα πουλιά κοίταζαν τον Λυπημένο κι έλεγαν το ένα στ' άλλο:
- Κοίταξε πόσο άσχημο είναι αυτό το ποντικάκι.
Έπειτα γελούσαν: Χα, χα, χα!
Όταν σταματούσαν τα γέλια, του φώναζαν:
- Πήγαινε σπίτι σου, Λυπημένε, πήγαινε σπίτι σου!

Το ποντικάκι ήταν πολύ στενοχωρημένο. Γιατί να μην το αγαπά κανείς; Δεν ήταν σκανταλιάρικο. Κανένα δεν πείραζε!
Ξαφνικά, άκουσε ένα θόρυβο να έρχεται από ψηλά. Κοίταξε και είδε ένα μικρό πουλί να πέφτει από τη φωλιά του. Οι γονείς του πουλιού έλειπαν. Είχαν πάει να βρουν τροφή να το ταΐσουν.

Το πουλάκι έπεσε κάτω, κοντά στα πόδια του Λυπημένου.
- Καημένο πουλάκι, είπε ο Λυπημένος. Θ' αρρωστήσεις αν δε σε φροντίσει κάποιος. Μη στενοχωριέσαι, θα σε βοηθήσω εγώ.

Ο Λυπημένος πήρε ένα φύλλο γεμάτο δροσοσταλίδες και βοήθησε το
πουλάκι να πιει. Έπειτα κράτησε το πουλάκι κοντά του για να είναι ζεστό
και κανείς να μην το πειράξει.

Όταν γύρισαν οι γονείς του μικρού πουλιού, λυπήθηκαν πολύ που δε βρήκαν το παιδί τους στη φωλιά του. Ξαφνικά, είδαν τον Λυπημένο να κάθεται δίπλα στο πουλάκι.
- Ευχαριστούμε πολύ, Λυπημένε, του είπαν. Έσωσες το παιδάκι μας.

Τα πουλιά ζήτησαν συγγνώμη που κορόιδευαν τον Λυπημένο και μίλησαν σ' όλα τα ζώα για την καλή του πράξη.
- Από εδώ και πέρα θα σε λέμε Λυπημένο και Ευγενικό, είπαν τα ζώα. Σε παρακαλούμε να μας συγχωρέσεις που σου φερθήκαμε άσχημα.
Από τότε, ο Λυπημένος απόχτησε πολλούς φίλους και ποτέ πια δεν ήταν λυπημένος και μόνος.

Εκδόσεις ΑΓΚΥΡΑ