Τα Παιδεία Παίζει!!!


Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2012

Σειρα παραμυθιών Νο1

Πρόσφατα σε παιδικό κανάλι άκουσα για κάποιες νέες σειρές παιδικών βιβλίων και έφριξα! Μα τι βιβλία βγάζουν σήμερα για τα παιδιά?!?!? Εγώ μεγάλωσα με κλασσικά παραμύθια!!! Από εκείνα που σου δίνουν διδάγματα ζωής!!! Με τη μυρωδιά του χαρτιού να μου γεμίζει τα ρουθούνια και τις πανέμορφες, πολύχρωμες εικόνες να με ταξιδεύουν σε μαγικούς κόσμους!!! Μαζί τους γέλασα, έκλαψα, ερωτεύτηκα πρίγκιπες και πάλεψα με δράκους!!! Ήταν βιβλία με τίτλους όπως "Ένα χαριτωμένο σκυλάκι" και όχι "Ο σπασίκλας" και " Η ξενέρωτη", ούτε μιλούσαν για "το κουτσομπολιό στις τουαλέτες" κτλ... Ακόμα φυλάω με λατρεία τα παραμύθια μου και ανυπομονώ να τα διαβάσω στα παιδιά μου ελπίζοντας πως θα νιώσουν κι αυτά την ζεστασιά που ένιωθα (και νιώθω ακόμα) εγώ!!!

Σήμερα λοιπόν σκέφτηκα να σας προτείνω μια πολύ όμορφη σειρά παραμυθιών! Ξέρω εκ των προτέρων πως είναι αρκετά δύσκολο να την βρείτε μιας και ο εκδοτικός τους οίκος αποφάσισε πως δεν είναι αρκετά "πιασάρικα" για να συνεχίσει να τα εκδίδει... Ελπίζω όμως, πως ψάχνοντας σε παλιά βιβλιοπωλεία κάτι θα βρείτε και πιστέψτε με, θα σας ανταμείψουν! Μακάρι να είχα ένα σκάνερ για να τα έβαζα σε ηλεκτρονική μορφή αλλά δυστυχώς δεν διαθέτω...

Η σειρά λοιπόν ονομάζετε "Μικρές Ιστορίες" και είναι από τις εκδόσεις ΑΓΚΥΡΑ. Αποτελείτε από 16 μικρά βιβλιαράκια οι τίτλοι των οποίων:

  1. Ένα χαριτωμένο σκυλάκι
  2. Το σκανταλιάρικο λαγουδάκι
  3. Το λυπημένο ποντικάκι
  4. Το άσπρο γατάκι
  5. Το καλύτερο σκιουράκι του δάσους
  6. Το αρκουδάκι ο Μπόμπυ
  7. Το ελεφαντάκι και το παράπονό του
  8. Το γατάκι που νόμιζε ότι ήταν ποντικάκι
  9. Η χήνα που ξεχνούσε
  10. Το μεταξένιο αλογάκι και το αυτοκίνητο
  11. Η αρκούδα, η αλεπού και τα ψάρια
  12. Ένα κουδούνι για τη γάτα
  13. Το σκιουράκι που ήθελε να πάει στην πόλη
  14. Το ποντικάκι που χόρευε
  15. Η μαμά Αρκούδα και τα αρκουδάκια
  16. Το έξυπνο κριάρι


Εμένα δυστυχώς από την σειρά μου λείπουν το 6, 13, 14 και 15 αλλά αν ενδιαφέρεστε για τα παραμυθάκια και δε μπορέσετε να τα βρείτε, αφήστε μου ένα σχόλιο κι εγώ ευχαρίστως θα δημοσιεύσω τις ιστορίες που έχω χωρίς την όμορφη βέβαια εικονογράφηση τους...

Α.Γ.Selena

Δευτέρα, 6 Αυγούστου 2012

Νεράιδες μέρος πρώτο - Η πιθανή προέλευση τους!!!


Ένας άνθρωπος που αγαπάει τα παραμύθια όσο
             γώ, δε θα μπορούσε να μην αγαπάει και να μην πιστεύει στις νεράιδες και τα ξωτικά!!! Αυτά τα πλάσματα είναι μαγικά κι έτσι, άρρηκτα συνδεδεμένα με την μαγεία των παραμυθιών!!! Νεράιδες και ξωτικά, μάγισσες και δράκοι,  είναι σχεδόν πάντα βασικοί χαρακτήρες των παραμυθιών αλλά αν το καλοσκεφτούμε, και του λιλιπούτειου κόσμου μας, μέχρι να μας παρασύρει το αδίστακτο πέρασμα του χρόνου... Έτσι λοιπόν έκανα μια μικρή διαδικτυακή έρευνα, προσπαθώντας να συλλέξω όσα περισσότερα στοιχεία μπορώ γι’ αυτά τα πλάσματα που με συνεπαίρνουν τόσο!!!

Μπορώ να πω πως ήταν λίγο δύσκολο μιας και από την φύση τους αυτά τα όντα είναι πλασμένα για να διεγείρουν την φαντασία και να παίζουν με το μυαλό, γι’ αυτό και οι περισσότερες αναφορές στο διαδίκτυο είχαν πολλά στοιχεία που κατά τη γνώμη μου είναι αναληθεί, όπως π.χ. ότι έχουν πράσινα μαλλιά κτλ... Παρ’ όλα αυτά, προσπάθησα να βασιστώ στις αναφορές που είχαν σταθερές ρίζες και να τις διευρύνω!!! Αν τελικά τα κατάφερα θα το κρίνετε εσείς διαβάζοντας το παρακάτω άρθρο! Αν όχι, τότε σκεφτείτε ότι διαβάσατε απλά άλλο ένα παραμύθι...

⊱✿⊰
Νηρηίδες

Ο Νηρέας, στην ελληνική μυθολογία, ήταν γιος του Πόντου και της Γαίας. Ήταν ο πρώτος θαλάσσιος θεός, πολύ πριν τον γνωστό σε όλους μας Ποσειδώνα. Ζευγάρωσε με την Ωκεανίδα Δωρίδα, κόρη του Ωκεανού και της Τηθύδας και απέκτησαν μαζί πενήντα κόρες (μια άλλη άποψη λέει πως ήταν εκατό), τις λεγόμενες Νηρηίδες ή επιποντίδες νύμφαι ή Εραγίδες.

Ζούσαν στο βυθό της θάλασσας μαζί με τον Νηρέα, στο παλάτι του ή μέσα σε θαλάσσιες σπηλιές. Τους άρεσε να κολυμπούν, να παίζουν με τα δελφίνια ή καθισμένες πάνω στα κύματα, να υφαίνουν, να τραγουδούν και να στεγνώνουν τα πλούσια, σγουρά και μακρυά μέχρι τα πόδια μαλλιά τους πάνω σε βράχους. Όταν η θάλασσα γαλήνευε, τους άρεσε να βγαίνουν στη στεριά και να χορεύουν όλες μαζί. Ακόμα, συχνά συνόδευαν τις άμαξες των θαλάσσιων θεών.

Οι Νηρηίδες ήταν πανέμορφες νύμφες της θάλασσας. Δουλειά τους ήταν να ανταριάζουν και να γαληνεύουν την θάλασσα, να προστατεύουν τα πέλαγα και να βοηθούν τους ναυτικούς όποτε χρειαζόταν.

Ήταν πολύ περήφανες για την ομορφιά τους και δεν επέτρεπαν σε καμία θνητή να της ανταγωνίζεται! Πλάσματα αθάνατα, ανάλαφρα, αέρινα, γεμάτα δροσιά, χάρη και καλοσύνη! Είχαν την ιδιότητα να παίρνουν διάφορες μορφές.

Τα ονόματά τους κατά την Θεογονία του Ησίοδου ήταν: Αγαύη, Ακταία, Αλία, Αλιμήδη, Αμφιτρίτη, Αυτονόη, Γαλάτεια, Γαλήνη, Γλαυκή, Γλαυκονόμη, Δυναμήνη, Δωρίδα, Δωτώ, Ερατώ, Ευαγόρη, Ευάρνη, Ευδώρη, Ευκράτη, Ευλιμένη, Ευνίκη, Ευπόμπη, Ηιόνη, Θεμιστώ, Θέτις, Θόη, Ιπποθόη, Ιππονόη, Κυματολήγη, Κυμοδόκη, Κυμοθόη, Κυμώ, Λαομέδεια, Λειαγόρη, Λυσιάνασσα, Μελίτη, Μενίππη, Νημερτής, Νησαία, Νησώ, Πανόπη, Παντοπορεία, Πασιθέα, Πολυνόη, Προνόη, Πρωτομέδεια, Πρωτώ, Σαώ, Σπειώ, Φέρουσα και Ψαμάνθη.

Προτεινόμενο άρθρο!!!
⊱✿⊰
Νύμφες


Οι Νύμφες κατά την επικρατέστερη αντίληψη ήταν κόρες του Δία. Άλλοι πάλι πίστευαν πως ήταν κόρες των ποταμών και πως κάθε πηγή τους ήταν μία Νύμφη. Ένα άλλο είδος ήταν οι Μελίες Νύμφες οι οποίες γεννήθηκαν από τις σταγόνες αίματος που έπεσαν στη Γη όταν ο Κρόνος έκοψε τα γεννητικά όργανα του πατέρα του, Ουρανού. Έτσι οι Νύμφες χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: 1. τις Ναϊάδες που ήταν Νύμφες των ποταμών, των πηγών και των βρυσών (οι πιο γνωστές από τις τρεις), 2. τις Ορεστιάδες που ήταν οι Νύμφες των βουνών οι οποίες κατοικούσαν όπου υπήρχαν πηγές και τέλος 3. τις Δρυάδες ή Αμαδρυάδες (οι λεγόμενες Μελίες)  που ήταν οι Νύμφες των μοναχικών δέντρων και των λιβαδιών, οι οποίες ήταν αρχαιότερες από τις Ναϊάδες.

Οι Νύμφες ζούσαν στην φύση όπου υπήρχε νερό. Οι Ναϊάδες κοντά σε πηγές, ποτάμια, λίμνες, ρυάκια ή μέσα σ’ αυτά, κάτω από την επιφάνεια τους, οι Ορεστιάδες μέσα σε σπηλιές στα βουνά και οι Δρυάδες μέσα στα δέντρα και τα άλση. Τους αρέσει να πλένονται τα μεσάνυχτα και να καλλωπίζονται. Να τριγυρνούν στα βουνά συνοδεύοντας την Άρτεμη και παίζοντας μαζί της. Να τραγουδάν και να χορεύουν κυκλικά μαζί με τον Πάνα στα λιβάδια και στις πλαγιές. Να χαίρονται τον έρωτα με θεούς και θνητούς ανεξαιρέτως. Να τρέφονται με αμβροσία και να υφαίνουν. Να υμνούν με τις γλυκιές φωνές τους, τους Ολύμπιους θεούς και ιδιαίτερα τον πατέρα του Πάνα, τον Ερμή.

Ήταν ακόλουθες της Άρτεμης. Συνόδευαν το νερό τονίζοντας έτσι πόσο πολύτιμο είναι για την ζωή. Κάποιοι τις θεωρούσαν μεσάζοντες ανάμεσα στους θεούς και τους θνητούς. Λέγετε πως ήταν παραμάνες πολλών θεών και ηρώων. Αποτελούσαν, μαζί με τους Σάτυρους, την τιμητική συνοδεία του Διονύσου κατά τις εορτές του.

Οι Νύμφες ήταν πανέμορφες νοητές γυναικείες οντότητες. Είχαν θεϊκή αλλά και θνητή υπόσταση πράγμα που τις κατέτασσε στους ημίθεους. Δεν ήταν αθάνατες, ζούσαν όμως πολλά χρόνια χωρίς να γερνάνε ποτέ. Οι Ναϊάδες ζούσαν όσο και οι πηγές ή τα ποτάμια στα οποία κατοικούσαν. Όταν εκείνα στέρευαν, πέθαιναν και οι Ναϊάδες. Το ίδιο συνέβαινε και με τις Δρυάδες που ζούσαν όσο τα δέντρα στα οποία κατοικούσαν. Όταν ερχόταν η ώρα να πεθάνει κάποια, πρώτα μαραίνονταν το δέντρο της κι έπειτα έσβηνε κι εκείνη. Τους απέδιδαν πολλές ιδιότητες όπως την ικανότητα να μετατρέπουν τα νερά σε ιαματικά. Να θεραπεύουν και μαντεύουν τα μελλούμενα. Επικρατούσε η αντίληψη πως ήξεραν να ερμηνεύουν τη θέληση των θεών. Βέβαια τους απέδιδαν και αρνητικά χαρακτηριστικά όπως για παράδειγμα ότι μπορούσαν να τρελάνουν τους ανθρώπους προκαλώντας τους σύγχυση. Ιδιαιτέρως οι Μελίες λέγετε πως ήταν σκληρές και κακοποιοί.
⊱✿⊰
Νεράιδες

Από τις Νηρηίδες και τις Νύμφες, προέρχονται οι γνωστές σε όλους μας Νεράιδες!

Κατά τον Όμηρο, τον Ησίοδο κ.α. η λέξη Νεράιδα προέρχεται από την παραφρασμένη αρχαία λέξη Νηρηίδα. Καθώς η λέξη Νεράιδα ενέχει την λέξη «νερά» υποδηλώνει την στενή σχέση με το νερό. Με αυτόν τον τρόπο συνδέονται και με τις Νύμφες οι οποίες όπως είπαμε είναι πνεύματα του υγρού στοιχείου. Κάποιοι ανάγουν τις λέξεις Νεράιδα και Νηρηίδα στον όρο Nerti που σημαίνει «καταδύω» στα Λιθουανικά αν και προσωπικά δεν πείθομαι.

Οι Νεράιδες, όπως και οι Νύμφες, ζούνε στη φύση, τα βουνά και τα δάση. Σε ποτάμια, βρύσες (τις λεγόμενες Νεραϊδόβρυσες), συντριβάνια, πηγές, πηγάδια, λίμνες, στέρνες αλλά και στους αγρούς, τα αλώνια και σε χώρους κυκλικούς. Άλλοι πάλι θεωρούν πως κατοικούνε σε υγρά σπήλαια τα λεγόμενα Νεραϊδόσπηλα ή Νεραϊδοσπηλιές και γενικότερα σε έρημες και απρόσιτες περιοχές, αποτελώντας έναν κόσμο ανώτερο από αυτό των ανθρώπων. Κατά τόπους βέβαια επικρατούν διάφορες αντιλήψεις όπως για παράδειγμα ο διαχωρισμός σε τοπικές (καλές) και ξενικές (κακές) ή θεωρούν πως οι λευκοντυμένες (καλές αλλά όχι ακίνδυνες) νεράιδες ζουν στις πηγές και τα ρέματα ενώ οι μαυροφορεμένες (πάντα κακές) κατοικούν στα σκοτεινά σημεία και τις χαράδρες των βουνών.

Οι Νεράιδες έχουν τη δική τους γλώσσα η οποία ονομάστηκε «Γεραγιδίστικη» από την ελληνική παράδοση. Άλλοι πάλι πιστεύουν πως μιλούν με ήχους ή ακόμα και διανοητικά.

Αγαπούν το χορό και το τραγούδι κι αν τύχει κι ακούσουν κάποιον να παίζει μουσική ή να τραγουδάει, τον αρπάζουν και  τον βάζουν να τους παίξει ή να τους τραγουδήσει για να χορεύουν εκείνες με κυκλικές κινήσεις στο άκουσμα του τραγουδιού. Λατρεύουν το νερό. Τους αρέσει να παίζουν, να τρέχουν και να γελάνε. Είναι καλές στο γνέσιμο. Αγαπούν την τάξη και την καθαριότητα. Ο καλλωπισμός είναι ένα βασικό τους μέλημα για να προκαλούν τους άντρες κι έπειτα να τους ξεφεύγουν, γι’ αυτό και κάπου κάπου τα μεσάνυχτα μπαίνουν στα σπίτια και κλέβουν τα ρούχα των γυναικών.

Στην όψη, άλλοτε είναι πανέμορφες, εύθραυστες, γυναίκες με μακριά μαλλιά και μαγευτικά μάτια (από αυτές προέρχεται και ο χαρακτηρισμός «νεράιδα» για μια όμορφη γυναίκα) κι άλλοτε άσχημες, μαυροφορεμένες ή ακόμα και με πόδια κατσίκας ή γαϊδουριού (πράγμα που προδίδει την σύγχυση των Νεράιδων με τα δαιμόνια).

Είναι πλάσματα έξυπνα, τακτικά, πολύ αθώα και καλόγνωμα χωρίς όμως αυτό να τις κάνει ακίνδυνες. Έχουν ιαματικές ικανότητες (κληρονομιά από τις Νύμφες). Θεραπεύουν όμως μόνο όσους πηγαίνουν στις ιαματικές πηγές σιωπηλοί, με φόβο και σεβασμό! Επιδρούν στα νεογνά κι έχουν την τέχνη της μαγείας και της γοητείας. Διατηρούν πολλά ακόμα χαρακτηριστικά των Μελιών νυμφών που όπως είπαμε ήταν σκληρές και κακοποιοί.

Οι Νεράιδες, όπως οι Νύμφες των αρχαίων, χορεύουν και πλένονται τα μεσάνυχτα στα νερά των πηγών και κανείς δεν πρέπει να τις δει ή να τολμήσει να πλησιάσει στις πηγές ή να πιει απ’ το νερό τους γιατί θα χάσει τα λογικά του και θα γίνει νεραϊδοπαρμένος (νυμφόλυπτος, τρελός). Συνηθίζουν να φωνάζουν τους περαστικούς κι αν κάποιος ξεχαστεί και τους απαντήσει χάνει τη φωνή του. Τα πειράγματα τους βλάπτουν τους θνητούς, τους οποίους μπορούν να μεταμορφώσουν ή ακόμα και να προκαλέσουν το θάνατό τους. Πολλές φορές αρπάζουν τα όμορφα και υγιή μωρά από τις μανάδες τους και στη θέση τους βάζουν άσχημα και παραμορφωμένα που ονομάζονται «γεραγιδόσποροι» ή «μιλιγανοπαίδια». Αν τύχει και περνάει νέος ή παιδί τα μεσημέρια από τον τόπο τους τον αρπάζουν και τον παίρνουν στις σπηλιές για να ζήσει μαζί τους. Θεωρείται πάντοτε επικίνδυνο να τις συναντήσει κάποιος!


Μόνο οι σαββατογεννημένοι και οι «αλαφροΐσκιωτοι» μπορούν να τις αντιληφθούν και να τις δουν να χορεύουν!

Οι Νεράιδες παντρεύονται με αρσενικά πνεύματα, τους Νεράιδους και κάνουν παιδιά, αν όμως ένας θνητός αρπάξει από κάποια το μαντήλι της και το κάψει ή το κρύψει και δεν της το δώσει ποτέ ξανά, τότε εκείνη θα μείνει για πάντα μαζί του!

Λέγετε πως αρχηγός των Νεράιδων είναι η κυρά-Κάλω κι έχουν πολλά ονόματα όπως ανεράιδες, ανεράδες, ανεραγόδες, νεράισσες, ξεραμένες, αβραγίδες, κυράδες, αγερικά, αιθέριες, καλομοίρες, ξωνέρια, καλούδες, ανεμικές, καλές κυράδες, ξωτικά κ.α.

Α.Γ.Selena
⊱✿⊰

Αυτό ήταν το πρώτο μέρος της μικρής μου έρευνας!!! Ελπίζω να σας άρεσε!!! Η συνέχεια προσεχώς!!!

Βρείτε εδώ το νεραϊδένιο όνομα σας!!! Το δικό μου είναι Gossamer Moondancer και λέει πως είμαι αγγελιοφόρος της θεάς του φεγγαριού.
Θα ήθελα να μάθω και το δικό σας :-)



Κι αυτό είναι ένα παιχνιδάκι για να περνάτε την ώρα σας!